dbuntinx

Ik krijg vaak vragen over mijn Twitterlijstjes. Ik had namelijk twee lijsten: “hemels” en “vagevuur”. En ik kwam er maar nooit toe een tekst te schrijven met de uitleg van beide lijsten. Ondertussen noemt de “hemels”-lijst de “moeite”-lijst, dat is puur en alleen om het wat moeilijker te maken. Maar eerst een beschrijving van de aanloop naar deze situatie, zoals het een echte geschiedschrijver betaamd.

Er was een tijd waarin ik een obscuur twitteraar was, verdwaald in de jungle van informatie, gesprekken en vriendschappen. Informatie die vaak weinig relevant was voor mezelves, gesprekken waar ik vaak kop noch middenrif noch staart aan kreeg en vriendschappen waar ik geen deel van uitmaakte.

Zo zijn er die langdurige ergernissen bij de gesprekken tussen StefanVDS en Pitr, tussen Hanne_L en Femsie. Maar je moet die mensen toch volgen? Ah ja, natuurlijk, want zo bouw je je credibility op en kom je veel te weten!

Er waren nieuwsbronnen die bepaalde mensen vermeldden die ik dan begon te volgen, want dan wist ik het nieuws op hetzelfde ogenblik als hen. Maar helaas was dat nieuws dan vaak helemaal niet boeiend genoeg.

En toen kwam het, de Twitterpuberteit, zoals ik het pleeg te noemen. Het moment dat bestaat uit het komende besef dat Twitter helemaal niet draait om wie jou volgt of om wat anderen van je denken, maar dat Twitter een zelf-gecureerd plekje internet kan zijn met enkel en alleen relevante informatie voor jou. Your own private happy place.

Om tot deze puberteit te treden moet je eerst wat opgroeien, moet je bepaalde fases in het Twitterproces doorwandeld hebben. Zo moet je al een vaste basis hebben van volgers, van vrienden. Een sociaal vangnet is ongetwijfeld het beste wat je kan overkomen op Twitter.

Daarnaast moet je reeds perfect je weg weten in het Twitterversum, je moet onder andere weten welke dingen je echt boeien. Zo zijn er veel geeks die geobsedeerd zijn door alles wat maar ruikt naar “social media”, maar zijn er ook veel meisjes die de laatste “gossip” willen lezen en veel achtjarige homootjes die Justin Bieber als follower willen. Eens je weet wat je wil sta je op de drempel van de hemelpoort.

Hierop bedacht ik mij, op dat moment met 1300 accounts die m’n Twitterstream bevolkten, dat er eigenlijk geen echt systeem voor “followmanagement” bestond. Er waren wel de lijstjes, waar je dan mensen kon opzetten die je in het echt kent of waarin je alle relevante nieuwsbronnen in kon vermelden, maar er is vooralsnog geen systeem waarmee je lijstjes kan automatiseren.

Want ik ben daarin eerlijk en realistisch, jij – ja, jij daar – kan vandaag de dag voor mij ontzettend interessant en relevant zijn, maar het kan zijn dat ik u binnen een maand vervloek. Dit kan enerzijds door mijn voortdurend veranderende smaken en interesses zijn, maar het kan ook zijn dat jij veranderd bent.

Maar dat is het mooie aan Twitter, het is een asymmetrisch systeem. Ik kan jou volgen, maar jij moet mij daarom niet volgen. En er zijn wel mensen die vinden dat er een soort ongeschreven regel van terugvolging bestaat, maar daar geloof ik niet in.

En toen bedacht ik mij dat er een feature binnen Twitter was waar haast geen gebruik van gemaakt werd: de sterretjes. Want je kan tweets “favoriten”! De meeste mensen gebruiken dit om links naar artikels te bewaren op hun mobiele telefoon en deze dan op een later tijdstip op hun vaste computer of iPad te lezen.

Ik geef alle tweets die ik interessant vind een sterretje. En dat zijn er veel. Je kan trouwens de laatste zoveel tweets-met-een-sterretje in de rechterbalk op dit blog zien in een widget.

Maar het zou nogal loos zijn om een blad papier langs de computer te hangen en streepjes te trekken om te zien wie hoeveel sterretjes heeft. Daarom bestaat er de website Favstar.FM alwaar je kan kijken hoeveel sterretjes anderen (en ook jij) gekregen hebt. Je kan mijn overzicht hier bekijken.

Nu maakte ik een lijstje van iedereen die op enig moment “3 sterren of meer” in dat overzicht had. Na een maand unfollowde ik iedereen en volgde de mensen op die lijst opnieuw, met enkele bittere reacties tot gevolg. Vooral van mensen die ik niet meer volgde.

Mensen die ik niet volgde, maar misschien wel wou volgen, zette ik in een “vagevuur”-lijst. Deze lijst nam ik sporadisch eens door wanneer ik tijd had. Zo konden deze mensen op een rustige manier een saldo van 3 sterretjes opbouwen.

Ook maakte in een “hemels”-lijst met iedereen die op dat moment 5 sterren of meer in hun bezit hadden. Dit werd dan een select clubje van een 20-tal mensen die superrelevant waren. Want met statistiek valt niet te sollen.

Tot zover mijn betoog over dit systeem. Ik zou nu nog een mogelijkheid willen om dit allemaal volautomagisch te laten plaatsvinden, want ik merk dat ik momenteel eigenlijk nog altijd meer dan 100 mensen te veel volg om het aangenaam te houden. Maar dat bestaat vooralsnog niet.

Als u nog vragen heeft, vuur ze af in de comments en ik beantwoord ze met alle plezier!

Of u mag me ook flattren, uiteraard.